Berichten

,

LAKSHMI in Toon Magazine

 

LAKSHMI
Haarlemse held in de muziek

In het verleden had Haarlem veel helden in de kunst, tegenwoordig vooral in de muziek. Lakshmi is
er daar één van, met de prachtige pop noir die ze maakt. Eind vorig jaar haalde ze de headlines als
heldin die een lans brak voor vrouwen in de popmuziek, naar aanleiding van de Top 2000.

Je bent zes jaar geleden in Haarlem komen wonen, was dat vanwege de befaamde muziekscene hier?
“Mijn vriend woonde in Haarlem en Haarlemmers willen nooit weg uit hun stad, zo heb ik ervaren. Dus dat was de reden. Ik moest echt even wennen en had flink heimwee naar Nijmegen, waar ik ben opgegroeid. Ik had wel snel contact met andere muzikanten, wat leuk is, maar in mijn vrije tijd had ik geen behoefte om wéér in de muziek te zitten. Dus ik wilde ook wel andere mensen leren kennen. Dat vond ik best moeilijk in Haarlem.”

Heb je iets aan de Haarlemse muziekscene gehad voor je carrière?
“Vooral Platenwinkel Sounds heeft me heel erg geholpen. Zij brengen mijn lp’s uit en helpen met de financiering ervan. Eigenaar Paul vindt het leuk om te investeren in lokale bandjes. Zonder Sounds had ik geen lp’s, dus dat is wel mijn meest dierbare Haarlemse muziekcontact.”

Je hebt geen platenmaatschappij die dat voor je doet?
“Nee. Toen ik afstudeerde aan de Rock Academy in Utrecht ben ik meteen naar de Kamer van Koophandel gegaan om me in te schrijven als bedrijf. Ik doe alles in eigen beheer en huur de mensen in die ik nodig heb: muzikanten, perspromotors, boekers, pluggers … Ik moet er niet aan denken om van een platenmaatschappij afhankelijk te zijn.”

Daarmee maak je het jezelf wel moeilijk …
“Als je bij een groot label zit, wordt je sneller gedraaid op de radio en als je bij een groot
boekingskantoor zit, wordt je sneller gedropt op de grote festivals. Maar in ruil daarvoor heb je niet meer alle controle over je muziek. Als ze vinden dat er geen potentiële hit op je album staat, willen ze het niet uitbrengen. Dan moet je dus een hit gaan schrijven. Ik denk dat ik dan helemaal zou verstikken. Concessies moeten doen op artistiek gebied, dat is het naarste wat ik kan bedenken.”

Loop je niet meer financieel risico zonder contract bij een platenmaatschappij?
“Zeker, maar ik geloof in de woorden van Jay-Z, die zegt: ‘ownership’ is alles. Als je bij een label zit, betalen ze bijvoorbeeld voor jou de studio. Maar dat betekent ook dat ze de masters bezitten, de originele opnames. Als je daar voor minder dan 50% eigenaar van bent, dan kan het label de muziek van mij als veganist bijvoorbeeld verkopen aan McDonalds voor een commercial. Dat zou horror zijn.”

Maar ook geld en roem …
“Dat heb ik er dus niet voor over. Ik leef periodes op water en brood en neem bijbaantjes als het nodig is. Ik ben bereid om 24 uur per dag bezig te zijn om mijn doelen te bereiken. Maar inleveren op mijn principes en artisticiteit, dat weiger ik.”

Je wilt geen commerciële concessies doen, dus dan maar minder succes?
“Nou, ik vind het helemaal niet erg om gewoon vies commercieel te zijn en zou echt heel graag in
de Arena willen spelen hoor. Als het maar met mijn eigen ding is. Ik weiger te geloven dat je daar
je artistieke ziel voor hoeft te verkopen.”

Wordt je op de Herman Brood Academy voorbereid op de zakelijke kant van het vak?
“Mwah. Toen ik de Kamer van Koophandel uit liep met mijn inschrijving begon het pas. Ik ging
eerst 6000 keer op mijn bek en realiseerde me toen: school is heel comfortabel, dit is het echte
leven. Ik begreep toen wat Eller van Buren bedoelde, de broer van Armin, die les geeft op de
academie. Het eerste wat hij ons vertelde was: 10% van jullie gaat het halen, 90% haakt af. Dat
was een signaal, vooral ook naar al die mensen die in een ‘ja maar ik kan heel erg goed zingen’-
bubbel zaten. Die dachten dat ze er met alleen hun stem wel zouden komen. In de praktijk is dat
maar een piepklein beetje van wat nodig is om succesvol te worden.”

Zijn er inmiddels alweer jongere zangeressen die bij jou komen voor advies?
“Ja, dat vind ik heel lief want voor mijn gevoel ben ik zelf ook nog nergens. Toen ik nog op de
academie zat mocht ik Wende Snijders interviewen en mee naar een soundcheck. Ik heb daar
super veel aan gehad. Ik hoop dat anderen ook iets aan mij zullen hebben, dat zou ik heel tof
vinden.”

Je bent regelmatig bij De Wereld Draait geweest, helpt dat om door te breken?
Dat helpt zeker!  TV programma’s als DWDD hebben nog steeds een erg groot bereik wat muzikanten, schrijvers en kunstenaars ontzettend kan helpen. Ik merk na DWDD altijd een stijging van ticket/cd/lp verkoop, dat is echt heel erg tof.

Wat ik wel merk is dat tegenwoordig vooral coverbands heel populair zijn wat denk ik resulteert in dat artiesten gevraagd worden om vooral covers te spelen bij veel radio -en tv programma’s in plaats van eigen nummers. Het publiek houdt nu eenmaal van meeklappen en zingen op iets wat ze al kennen.
Daardoor is er steeds minder platform voor nieuwe muziek in de mainstream media wat ik jammer vind.

En ook in de Top 2000 waarschijnlijk, waar je natuurlijk vooral ook vrouwen mist …
“De discussie die ik daar afgelopen kerst over had met producer Ronald Molendijk heeft wel wat
losgemaakt zeg! Volgens Ronald bewees het feit dat er weinig vrouwen in die lijst staan dat
vrouwen dus ‘minder snel goede muziek maken.’
Dat vond ik echt heel raar. Ik dacht: als ik hier nu niet tegenin ga, kan ik mezelf nooit meer aankijken. Ik schreef eerst een open brief en ging toen met hem in discussie bij RTL Boulevard. Op Twitter leek het alsof ik voor mensen hun kerst en de heilige Top 2000 verstoord had.
Aan de top 2000 à Go-Go had ik tot dan toe alleen maar heel leuke herinneringen. Ik zat altijd met pen en papier voor de tv om al de namen van de artiesten die voorbij kwamen op te schrijven en er dan de cd’s van kopen.
Ik had er alleen maar positieve associaties mee, totdat ik door de opmerking van Molendijk opeens besefte: hee, dit is helemaal niet zo zuiver. Als je mee wilt stemmen voor de Top 2000, kun je alleen maar kiezen voor liedjes uit een long-list. Je mag zelf een paar suggesties doen, maar dat is natuurlijk kansloos. De hele lijst is voorgeprogrammeerd, zo houdt de Top 2000 zichzelf in stand.”

Dat maakt het moeilijk om een nieuwe muziekheld te worden in de ‘ lijst der lijsten’ …
“Absoluut. De naam ‘Top 2000 aller tijden’ suggereert toch dat het om alle popmuziek gaat.
Natuurlijk vind ik ook dat iedereen de Beatles en de Stones moet kennen. Maar er is veel meer
geweldige muziek dan alleen mannelijke, op blues geënte gitaarrock. Het is voor vrouwen
moeilijker om door te breken in de muziek en een lange carrière op te bouwen dan voor mannen.
Dat heeft niet met talent te maken, maar met de manier waarop de muziekwereld in elkaar zit. De Top 2000 is daar een illustratie van.”

Merk je dat zelf ook?
“Kijk, niemand zegt met zoveel woorden: we draaien je muziek niet want je bent een vrouw. Of:
we boeken je niet want je bent een vrouw. Daardoor wordt het tamelijk ongrijpbaar.
Er is wel een keer tegen mij gezegd: we hebben al een vrouwelijke Nederlandse act op de radio, dus we hebben nu even geen plek voor je muziek.
Toen dacht ik: wacht even, er zijn makkelijk tien mannelijke Nederlandse acts tegelijkertijd op de radio. Door dat soort dingen ging ik me wel afvragen: stel dat ik een man zou zijn, waar zou ik dan nu hebben gestaan in mijn carrière? Ik geloof niet eens dat het kwade opzet is van de radioprogrammeurs hoor. Het zit gewoon in het systeem dat je voor de luistercijfers niet te veel vrouwen moet laten horen of zoiets. Er worden ook nooit twee vrouwelijke artiesten achter elkaar gedraaid op de radio, dat is een soort van regel. Niet normaal toch?”

Is kunst een bron van inspiratie voor je?
“Musea vind ik heilige plekken! Ik kan er uren rondstruinen. Sommige beelden pakken me zó erg.
Die ga ik dan thuis opzoeken, uitprinten en op de muur hangen, zodat ik dat werk dan altijd in het
zicht heb. Dat triggert me en inspireert me. De afbeeldingen die ik ophang, zijn wel altijd van
kunstwerken die ik in het echt heb gezien. Zonder die echte ervaring doet een afbeelding niet veel
wat mij betreft.”

Zijn er specifieke kunstenaars of stromingen waar je van houdt?
“Studio Drift vind ik bijvoorbeeld geweldig. Van de klassieke kunst ben ik gek op het
expressionisme. Het kan mij niet dramatisch genoeg zijn … Edvard Munch, de portretten van Egon
Schiele met van die half hangende lichamen die soms wel dood lijken … Dat hele nare en rauwe,
daar ga ik heel goed op, ik weet niet waarom.
Dat je aan kunstwerken ziet hoe de kunstenaar zich van binnen voelde. En dan vooral negatief en donker graag, want als het heel positief is, denk ik: het zal wel. Ik volg ook allerlei instagram-accounts van fotografen en van dichters. Daar komt regelmatig iets voorbij wat ik heel mooi vind. Ik haal ideeën en inspiratie absoluut niet alleen uit muziek.”

Ben je altijd op zoek naar nieuwe helden?
“Het is gewoon het allerleukste om op werk van iemand te stuiten die al heel lang bezig blijkt te
zijn. Dat je denkt: wow er is nog zó veel van jou te ontdekken. Om daar dan helemaal in te kunnen
duiken en verrast te worden dat iemand zó goed kan zijn.
Dan denk ik: zo goed wil ik ook worden.
Tegelijkertijd kant baal je omdat je denkt dat het een niveau te hoog is. Maar uiteindelijk prikkelt
het toch vooral om beter te worden en nieuw dingen te gaan maken.”

Stel je zou minister van cultuur worden, wat zou het eerste zijn dat je zou doen?
“Ik zou bij de bron beginnen, dus zorgen voor meer kunst, cultuur en vooral muziek op
basisscholen, zodat kinderen opgroeien in het besef dat cultuur heel belangrijk is. Als je alle
vormen van cultuur stimuleert op een leuke manier, door kinderen dingen te laten zien en ook zelf
te laten maken, dan krijg je veel creatievere breintjes. Laat ze ook zien dat er geen culturele bloei
is zonder contact met andere culturen, zonder nieuwe ideeën en invloeden. Waarschijnlijk zou ik
met dit soort ideeën meteen worden aangegeven bij het meldpunt voor linkse indoctrinatie, maar
ik zou kinderen met alle liefde op deze manier indoctrineren.”

 

 

Check hier waar je het blad kan halen.

,

Extra nummer DWDD online “When No One Sees Me”

Voor de uitzending van De Wereld Draait Door speelde LAKSHMI het nummer When No One Sees Me.
LAKSHMI was te gast voor de Robbie van Leeuwen Sessies en speelde daar het nummer Starship 109 wat hier terug te bekijken en beluisteren is.

LAKSHMI haar theatertour ADEM is nog te zien tot en met 30 maart door heel Nederland.

 

Voor de live uitzending bij DWDD mochten we een eigen liedje spelen: When No One Sees Me 🖤Deze week spelen wij in Amstelveen, Hoofddorp, Hoogeveen en Schoonhoven ! Check alle tourdata op www.lakshmimusic.com

Geplaatst door LAKSHMI op Maandag 25 februari 2019

,

Interview in de Musicmaker

Opnemen met LAKSHMI
Kopje onder in de Ursulinenkapel

De 25-jarige Lakshmi heeft haar nieuwste studioalbum Siren grotendeels opgenomen in een pop-upstudio in de Ursulinenkapel in Tilburg.
De 45-jarige Thijs Lodewijk, ook bekend als LudoWic, bracht daarbij orde in de creatieve chaos. Dame en heer vertellen aan Musicmaker hoe zij zich afzonderden, een diepe duik namen en gezamelijk weer bovenkwamen met het fraaie pop-noirgeluid van Siren

Lakshmi en LudoWic maken pop-noir in een pop-upstudio: het klink bijna al seen stripverhaal over een dynamisch duo, maar dit is precies wat Lakshmi Swami Persaud en Thijs Lodewijk hebben gedaan. De twee muzikanten met een kleine generatiekloof kennen elkaar van de Herman Brood Academie,waarvan Thijs medeoprichter is. Ze werken al samen sinds Lakshmi’s debuut-EP Come Sin With Me (2016) hoewel Lakshmi daarvoor wel eerst lang bij Thijs moest lopen leuren,
Lakshmi: ‘Ik heb wel op de Herman Brood Academie gezeten, maar nooit les van Thijs gehad. Ik kende hem dus vooral van zijn soloproject LudoWic en zijn werk met Wende Snijders –in mijn ogen de beste Nederlandse artieste op dit moment. Daarom wilde ik Thijs graag als producer voor mijn eigen muziek. Hijzelf was echter niet meteen overtuigd. En dus heb ik hem schaamteloos gestalkt met talloze ideeën, moodboards en vragen. Uiteindelijk ging hij overstag en hebben we samen de EP gemaakt. Het leek hem leuk om de samenwerking daarna voort te zetten. Toen dacht ik ‘yes, ik heb gewonnen!’

Bloedballet
Voor Siren schreef Lakshmi uiteenlopende nummers met meerdere songwriters: Rui (Reis Maia), Rogier Wagenaar, Pascal Voorbraak, Pauline Koning, Fritz, Rob Peters, Dries Bijlsma en JW Roy (die ook meezingt in het nummer Falling Free).
Het werd een bonte verzameling demo’s. ‘Ik vind nou eenmaal te veel dingen heel leuk’, verklaart Lakshmi. ‘Van de schoonste vorm van klassiek ballet tot aan de ranzigste rock van een met bloed besmeurde Marilyn Manson’.
Thijs: ‘De demo’s van Siren gingen van country tot EDM. De uitdaging was om daar eenheid in aan te brengen en er een elektronisch geheel van te maken dat toch organisch klinkt. Ik had veel keuzes zelf kunnen maken maar wilde wel per se dat Lakshmi bij elke overweging betrokken was. Meestal bood ik per arrangement of sound keuze een aantal opties aan en kozen we samen de mooiste uit.’

Ursulinekapel
Voor de opnames toog het tweetal voor een week naar de Ursulinenkapel in Tilburg.
Thijs: ‘Dat is een fantastisch mooie plek waar regelmatig optredens en feesten plaatsvinden/ Ik neem e rook regelmatig materiaal voor LudoWic op. Omdat Lakshmi’s eerste langspeler, simpelweg LAKSHMI genaamd, her en der is vastgelegd wilde ik deze keer juist op één plek echt kopje onder kunnen gaan. De muziek van Lakshmi is grotendeels elektronisch en hadden we in principe dus overall vast kunnen leggen. Je hebt in elk geval geen ingewikkelde studiosituatie nodig. Een inspirerende plek is eigenlijk nog belangrijker. Dat is de Ursulinenkapel zeker.
Zodra je binnenstapt, ben je meteen ontkoppeld van je dagelijkse bestaan. Daardoor kan je de diepte in.’

Lakshmi: ‘Ik vind studio’s best oke, maar meestal zijn ze te klein of te klinisch. Thijs stelde de kapel voor. Ik ging op een avond kijken en was meteen verkocht. De kapel staat in het centrum van Tilburg maar het voelt binnen alsof je in de middle of nowhere bent.
Ik kon er blijven slapen, elke avond bij de Surinamer om de hoek eten en opnemen en rondrennen wanneer ik maar wilde. Bovendien ken ik niemand in Tilburg en had ik daar dus totaal geen afleiding. Zo’n isolement is perfect voor album opnames. Het is het fijnste wat ik ooit heb gedaan.’

Inspirerende instelling
De opnamesessies van Siren zijn afgerond in Sandlane Recording Facilities in Rijen, waar engineer Jos Driessen aanvullend akoestisch drums, strijkers en extra gitaarwerk opnam en de plaat met Thijs mixte. Ook nam Lakshmi bij Sander Geboers in Digital Army Studio aanvullende zangtakes op.
Thijs: ‘Maar de sfeer en sound van Siren in zeker voor driekwart in de Ursulinenkapel ontstaan. Je kunt de kapel kaal huren. Ik heb daar zelf voor de opnames van Siren een studio in opgezet: met een arsenaal aan analoge synthesizers, microfoons, speakers en lichten –voor aanvullende video-opnamens en fotocontent.’
Lakshmi: ‘Ook leuk om te melden: ik had ter inspiratie per liedje zestien plaatjes uitgezocht die willekeurig op een beldscherm voorbijkwamen. Veel schemerplaatjes, maar ook van een auto op een snelweg, heel drukke steden of juist rustige natuurbeelden. De rode draad erin heeft zich vertaald naar de sound van Siren. Op deze manier kon ik mijn eigen bubbel creëren. Het was heel gaaf om daarin te kunnen verdrinken.’
Thijs: ‘Dit alles laat zien hoe ontzettend professioneel Lakshmi’s werkhouding is. Echt ongekend hoe hard zij werkt. Ze is altijd voorbereid, op tijd en vrolijk, ze komt haar afspraken na. Die instelling gaat haar heel veel brengen. Dat weet ik zeker!’

De komende maanden in Lakshmi veelvuldig te zien in de Nederlandse theaters met haar debuut voorstelling ADEM : www.lakshmimusic.com

, ,

Top 2000 Vinyl voorpret

De top 2000 is in volle gang en Evelien de Bruijn noemde onze plaat als een van haar favorieten dit jaar!

Check het item op NPO2extra en de volledig video van Falling Free hieronder.

 

,

Aftermovie premiere

Op 7 november was de premiere van de voorstelling Adem in De Kleine Komedie.
De aftermovie legt reacties van het publiek vast en stukjes van de voorstelling.
Video door Kim Balster

Telegraaf: Singer-songwriter LAKSHMI maakt debuut langs theaters

Ze deed in 2015 mee aan het tv-programma De Beste Singer-Songwriter van Nederland, maakte in De Wereld Draait Door indruk met haar vertolking van Zeg me dat het niet zo is en wist vorig jaar door te dringen tot de finale van De Slimste Mens. Dit najaar tourt zangeres Lakshmi met haar voorstelling ADEM langs de Nederlandse theaters.

Op het podium zingt Lakshmi in het Engels, terwijl de monologen tussen de nummers door in het Nederlands zijn. „Dat is best gek, want dat ben ik niet gewend”, zegt de zangeres via haar management. „Op een bepaalde manier verwoord ik mijn emoties beter, of nee, makkelijker in het Engels. Engels klinkt, zeker als je zingt, romantischer, dramatischer, daar hou ik van. Nederlands is toch een wat hoekige taal. Maar een verhaal over mezelf vertellen kan niet anders dan in mijn eigen taal, natuurlijk.”

De voorstelling ADEM is een modern verhaal over een twintiger en vertelt hoe het is om je als meisje en vrouw in een mannenwereld te bevinden. „Best bizar dat dat verlegen meisje nu op het podium staat. Als ik mijn pen kwijt was, ging ik ziek naar huis omdat ik niet durfde te vertellen dat ik geen pen had, zó verlegen was ik. Maar op het podium durfde ik mezelf wel te laten zien. Ik vond het spannend, maar werd niet uitgelachen, iedereen vond het mooi. Dat was het moment dat ik me realiseerde: dit is wat ik gewoon moet doen.”

Ook Eric Corton maakt er geen geheim van fan te zijn van de Haarlemse singer-songwriter. „Ik ben ervan overtuigd dat als Lakshmi in het theater staat, je er helemaal ingezogen wordt door haar muziek, performance en stem”, aldus de acteur en radiopresentator.

De première van ADEM is op woensdag 7 november in De Kleine Komedie in Amsterdam. De try-outs van de voorstelling gaat vanavond van start.

Lees het hele artikel hier.

 

 

 

,

Recensie OOR

 

“Lakshmi Swami Persaud maakte de afgelopen tijd naam met haar televisieoptredens in De Beste Singer-Songwriter, De Slimste Mens en DDWDD. Een leuk onbevangen meisje uit Wijchen dat het allemaal niet zo serieus neemt. Met haar muziek is het haar echter wel ernst. Na enkele EP’s en een album in eigen beheer pakt de voormalige studente van de Herman brood Academie de zaken nu groots aan. Siren verschijnt aan het begin van een theatertournee onder de titel Adem van maar liefst 77 voorstellingen. Dat de jonge Haarlemse kiest voor het pluche is logisch: haar donkere luisterliedjes, pop noir in het verlengde van Lorde en Lana del Rey, komen daar het best tot zijn recht. De spring-in-‘t-veld uit de media contrasteert nogal met het introspectieve karakter van haar muziek, zoals haar hang naar perfectie haaks staat op haar voorkeur voor alles wat kraakt en schuurt. Maar dat zijn contrasten die in een theatersetting juist erg goed kunnen werken. Siren bevat in ieder geval ruim voldoende ingrediënten voor een spannende voorstelling. Blue Lights, Wars en Feeling Like Forgetting hebben een instant appeal en het a capella Waiting Till The Sun Comes Up is ronduit indrukwekkend. Daartegenover staan lekkere dwars en tegendraads klinkende tracks als When No One Sees Me, Empty en het schurende instrumentale viool-stuk Ithaca. Lakshmi maakt met Siren een grote sprong voorwaarts.”

Jan van der Plas.

,

REVIEW: LAKSHMI – SIREN (★★★★)

In de Griekse mythologie waren Sirenen dodelijke waterwezens die met hun prachtige gezang zeelieden naar de diepte lokten, met de dood tot gevolg. Die verhalen inspireerde LAKSHMI voor haar tweede album Siren, waarin ze het wonderschone natuurlijk laat rijmen op het duistere, en omarmt ze het grillige raakvlak van die twee. En als ze dan toch zo diep op de bodem is, graaft ze naar haar puurste emoties en brengt ze naar het oppervlak.

Je kan Siren zonder angst voor verdrinking luisteren, maar in zekere mate bouwt de Haarlemse haar electro pop-noir nummers zo op dat er iets je naar binnen sleurt voor een tweede luisterronde. In de teksten brengt ze haar innerlijke worstelingen en angsten aan het licht, die intiem en oprecht (Wars, Crash & Burn) of vastberaden (en boos) zijn, zoals de ruizige, schizofrene hiphopbeats van Empty en de bijtende teksten van Stronger (“Call me a psycho bitch, you asked for it”). Naast haar eigen Sirenengezang vinden we ook JW Roy op het album, die het refrein meezingt op Falling Free. De twee stemmen mogen allebei heel anders zijn, maar samen vormen ze een bijna sussend geheel, wat het tot één van de mooiste momenten maakt van Siren. Het brengt de rol die LAKSHMI op dit album vervult het dichtst bij de luisteraar. Wanneer ze weer in haar eentje zingt, bestaat er altijd een stukje afstand, ondanks de ontboezemingen en openheid van de zangeres. Alleen op single After Hours werpt LAKSHMI voor een keer alle poespas van zich af en zingt ze zichzelf ontroerend de moed in die ze nodig heeft. Toch is het de mysterieuze, ongrijpbare kant van de zangeres die blijft hangen waar we ondertussen geen genoeg van kunnen krijgen. Op haar debuutalbum dook LAKSHMI de wereld in, op Siren keert ze terug naar zichzelf, waarin het water net zo kan kolken en stilliggen als daarbuiten.

Lees hier het hele artikel van Lluid.

Door Jaap Smit

 

Vier sterren recensie voor LAKSHMI – Siren

Een goede 4-sterren recensie in de MusicMaker van SIREN.

 

 

,

new album SIREN Out now !

SIREN OUT NOW !
Listen Here

Mijn album is vandaag uit en dat voelt heerlijk, naakt, kwetsbaar en heel erg fijn.
Mijn hart ontploft van dankbaarheid naar iedereen die dit album mogelijk heeft gemaakt, zonder hen zou dit album niet bestaan.

Ik hoop dat jullie het gaan luisteren van begin tot einde, dat ik jullie even mee kan nemen in mijn wereld en kan raken op welke manier dan ook <3

Dank!!! 🙏

______________________________________________________

Today my album is out and it feels amazing, naked, vulnerable and very good.
My heart explodes of gratefulness towards everyone who made this album possible, without them this album would not excist.

I hope you will listen to it from beginning ‘till end, I hope I can take you with me in my world and touch you in any way.

Thank you <3

Produced by: Ludowic & LAKSHMI
Mixed by : Jos Driessen & LudoWic
Mastered by : DaGoose Da Goose Mastering
Photography: Juuke Schoorl
Artwork : Jelle Smid

So much love for:
Thijs Lodewijk Casper Knipscheer Rogier Wagenaar Pascal Voorbraak Rogier van Roosmalen Pauline Koning Sjaak Thissen Joost Lodewijk Twist Agency Timo Reisiger Nourdin Kouch Susanne Rosmolen Koen Wolterink Jan Jongenotter JW Roy Music Rui Reis Maia Gold Shade Rob Peters Dries Bijlsma Sounds Haarlem Paul Kamp Erwin Vogel Cinderella Schaap Royal Promotions BV | PR & Marketing Sander Geboers Jos Driessen Jelle Smid Juuke Schoorl @Sandlane Sandlane Recording Facilities Frank Kolkman Jeffrey de Gans UrsulinenKapel

_________________________________________________
Op 21 september brengt LAKSHMI haar tweede album ‘SIREN’ uit. Voor dit album werkte ze
samen met o.a. Rogier Wagenaar (Waylon, Alain Clark), RUI (Saman Amini, Afrojack), Rob Peter & Dries Bijlsma (Typhoon, Bløf) en JW Roy (Guus Meeuwis, Diggy Dex). Thijs
Lodewijk (Wende, LudoWic), die haar debuutalbum produceerde, zat ook dit keer weer achter de knoppen.

‘Siren’ werd deels opgenomen in de Ursuline kapel in Tilburg, waar LAKSHMI en Thijs een tijdelijke studio creëerden; een eigen ‘bubbel’ in het midden van de kapel, vol met analoge
synthesizers, piano, microfoons en beamers. In een week tijd legden ze in die inspirerende omgeving het fundament en bouwden ze het skelet van ‘Siren’. LAKSHMI: “Als ik langdurig in een studio zit vind ik dat niet heel prikkelend voor de creativiteit, dus ik zocht een plek die ruim, licht en inspirerend was.
De kapel heeft een hele authentieke sfeer en dat verhoogde
de creativiteit enorm. We verdronken volledig in onze zelfgecreëerde bubbel.” Daarna zetten ze de puntjes op de i in de Sandlane studio’s in Rijen en de Digital Army Studio in
Utrecht.

Het resultaat is een combinatie van gruizige elektronica, singer-songwriter liedjes, donkere pop met krassende gitaren en kwetsbare strijkers; LAKSHMI noemt het zelf Pop Noir. “Het album is niet in een specifiek hokje te plaatsen. Voor mij moet de sound in dienst staan van het liedje, het moet de emoties en de boodschap versterken. Het ene nummer heeft niet meer nodig dan piano en strijkers, het andere nummer moet in de fik staan met een bak
elektronica en scheurende gitaren.
Daardoor ontstaat een palet van emoties en dus ook een
keur aan verschillende sferen. Wat de liedjes bindt is een bepaalde donkerte, die is altijd aanwezig in mijn muziek.”

SIREN
In de Griekse mythologie veranderde de sirene van nimf naar half vogel, half vrouw. Ze verleidde zeemanslieden met mooi, verdrietig gezang. Het contrast van verleidelijk maar
gevaarlijk, zorgzaam maar duivels vond LAKSHMI fascinerend.
“De contrasten in het verhaal van de sirene spreken mij aan. Voor mij symboliseren die contrasten de innerlijke conflicten
die ik soms voel en die je in mijn nummers terugvindt.
Het gedempte en verdoofde maar toch magische gevoel van onder water zijn komt overeen met mijn gevoelsleven en hoe ik mijn liedjes schrijf.”

Op ‘Siren’ schrijft LAKSHMI zo eerlijk mogelijk over haar zoektocht naar zichzelf te midden
van al die innerlijke contrasten en conflicten (‘Nowhere To Go’, ‘When No One Sees Me’),
over de angst om van iemand te houden en te verliezen (‘War’, ‘Northern Sky’) en over je eigen kracht vinden en daarmee door alle blokkades heen willen gaan (‘Stronger’, ‘After Hours’).