Berichten

, ,

Alle data voor HUIDHONGER zijn eindelijk bekend! 

Alle data voor HUIDHONGER zijn eindelijk bekend!

Je huid heeft zenuwcellen die maar een doel hebben: het registreren van zachte aanraking.
In elke levensfase verandert je verhouding tot anderen, maar een ding hebben we allemaal gemeen: Verlangen naar aanraking, acceptatie en liefde. Datgene wat juist in deze tijd niet meer vanzelfsprekend is. Van empty nest syndrome tot golden hour. Van de dood tot pubertijd.
We behandelen alle fases in het leven door middel van eigen muziek, covers (bekend van TV) en spoken word.

Data bekijken en tickets kopen doe je hier

Om alvast in de stemming te komen kan je nog steeds ADEM live terugkijken. Via de website zijn ook alle monologen, recensies en de reacties vanuit het gastenboek terug te vinden!

Ik hoop ontzettend dat ik je zie dit najaar!

 

, ,

ADEM terugblik website nu online

Check nu de nieuwe  ADEM relive website!
Gevuld met alle monologen van de voorstelling, recensies, back -en onstage foto’s en met klap op de vuurpijl: Een mooie registratie van de allerlaatste voorstelling.
Bekijk het hier

Vergeet je ook niet in te schrijven op de nieuwsbrief voor nog meer leuk nieuws en tourdata voor de nieuwe voorstelling HUIDHONGER

,

LAKSHMI gaat het theater in met voorstelling HUIDHONGER

Singer-songwriter LAKSHMI gaat het theater in met voorstelling  HUIDHONGER

Na haar debuutvoorstelling ADEM en de reprise hiervan gaat LAKSHMI in het najaar op tournee met haar
gloednieuwe voorstelling HUIDHONGER langs verschillende Nederlandse theaters. Lakshmi ging meteen
aan de slag toen aan haar werd gevraagd om een ‘Corona-proof’ voorstelling te maken. Door de
versoepelende maatregelen in verband met COVID-19 mogen er vanaf 1 juli weer 100 mensen in het
publiek.

Afgelopen april was Lakshmi te gast bij ‘M’ waar het onderwerp ‘Huidhonger’ was naar aanleiding van de
nationale lockdown vanwege Corona. Zij vertolkte daar het lied ‘I Touch Myself’ en gooide hoge ogen.
Onderwerpen als eenzaamheid, intimiteit en verlangen liggen dicht bij haarzelf, daarom koos ze ervoor de
voorstelling HUIDHONGER te noemen. Met hierin covers van songs die betrekking hebben op deze
bijzondere tijd alsook eigen werk wat daarop aansluit.

Over de voorstelling
Lakshmi haalt inspiratie uit verschillende levensfases en vraagt zich af hoe belangrijk het is om ergens bij te
horen en geliefd te worden. Nu de wereld verandert, lijken deze onderwerpen belangrijker dan ooit. Door
covers (‘I Touch Myself’, ‘Zeg me dat het niet zo is’ en meer), eigen nummers en monologen belicht ze
zoveel mogelijk stukjes over eenzaamheid, aanraking en genegenheid. Ook zal ze nieuwe energie meegeven
om vol vertrouwen de nieuwe wereld aan te kunnen.

 

Data binnenkort bekent!

Recensie over ADEM in maastricht

Lakshmi speelde in het AINSI theater in Maastricht. Guido Timmermans was er namens Maxazine bij en schreef een mooie recensie.

 

Lakshmi is een fenomeen. Ze beroert, ontroert, intrigeert en inspireert. Haar performance ‘Adem’ is een trip door de zielenroerselen van iemand die verschillende personen en stijlen in zich verenigt en haar diepste emotionele zenuwbanen bloot legt. Dat is gedurfd. Dat is sterk. En dat is bovenal heel erg knap. Een openlijke therapie voor iedereen die gewoon mens is, en nu ontdekt dat dat veel meer is dan alleen de oppervlakte. De worsteling met verschillende emoties. De onzekerheid van wat zeker leek. De angst om te verliezen wat je hebt, of dacht te hebben…

Lakshmi trad op, nee, was zichzelf, in de AINSI Maastricht, de (bijna) voormalige cementfabriek, nu deels is omgetoverd tot een cultureel paleisje. Gedurende anderhalf uur werd je meegezogen in de emotionele wereld van de nu 26-jarige zangeres, die haar sporen al meer dan verdiend heeft. Maar ze is zo veel meer dan een zangeres. Noem haar liever kunstenaar, dat omschrijft haar veel beter; of performer. Een performer die zichzelf performt… Kan dat? Blijkbaar wel!

Ze bracht haar zelfgeschreven nummers, afkomstig van haar twee albums, met een sterke driekoppige band waarbij synths, drums, viool, bas en gitaar langs kwamen in geheel verschillende arrangementen. Allen puik uitgevoerd en geheel ten dienste van de sfeer en de emotie van de songs: van rustig mijmerend tot beangstigend, van beklemmend tot euforisch of bevrijdend. Zoals de harde, venijnige drumpartij van ‘Nowhere to go’, eindigend met een huilende gitaar. Of juist de minimalistisch zweverige synths en viool op het klein gehouden ‘Northern Sky’: “I know my love is helllish, No I won’t let you go…”

Je zat eigenlijk midden in een muzikale film noire, een totaalbelevenis van beeld en geluid. Dit gevoel werd ruimtelijk versterkt door de opstelling: Lakshmi zittend aan de piano; of staand, alleen, kwetsbaar. Achter de piano een groot, redelijk transparant doek waarachter de bandleden vaag zichtbaar waren. Exemplarisch voor de positie van Lakshmi, de eenzame strijd met haar gevoelens? Misschien visueel, maar muzikaal waren zij en haar band een eenheid die elkaar aanvoelden en meer waren dan de som der delen. En later op de avond, toen het toch al kleine AINSI-theater almaar intiemer aanvoelde, kwamen de bandleden voor één nummer achter het doek vandaan en gingen knus bij de piano zitten om, in bijna huislijke sfeer, akoestisch te spelen. Daar waar de rest van de set vooral ook elektronische elementen had, met meestal een strakke percussie. Maar, zoveel personen van Lakshmi, zoveel emoties en zoveel stijlen in nummers.

Ze heeft een gevoelige, prettige stem, met een rauw randje. Maar je voelt dat ze meer wil, dat ze meer kan dan “alleen maar zingen”. Ze maakt dankbaar gebruik van de ruimte die het podium haar biedt en beweegt introvert, maar expressief. Is dat een tegenstelling of een veelzijdigheid? Elk antwoord is goed. Het gebeurt gewoon. Ze kan het en bovenal, en dat is heel belangrijk in Lakshmi’s pop noire: je gelooft haar… Meteen, onvoorwaardelijk.

Alsof haar songs nog niet genoeg van haar ziel blootlegden, voegde zij kleine monologen toe aan haar muzikale levensverhaal. Een soort uitleg van de songs, een toevoeging. Waar ze voor de songs het Engels gebruikte, daar vertelde zij haar verhalen in het Nederlands. De moerstaal die mogelijk nog een graadje harder binnenkwam. Miniatuurverhaaltje over nachtelijke perrons en tankstations, “waar ik even kan stoppen om mijn hoofd een pauze te geven”, over liefde en relaties, onbereikbaar idealisme. Er is altijd wel een contrast in haar ziel, of een hopeloze zoektocht naar … “Ik verlang naar alles wat ik niet ben, naar plaatsen waar ik nooit ben geweest, naar mensen die ik niet ken.”

Lakshmi en haar band namen je voor een avond mee in hun huiskamer. Ze zat bijna op je schoot en nam, echt waar, een glas champagne voor je mee. Op het virtuele raam, geprojecteerd op het doek, brak af en toe het licht door, maar meestal regende het. Je zag haar in haar jeugd en zoals ze nu is. Je zag de hoop door dat hartje op het beslagen raam, maar ook de hand die er weer een dikke streep door trok. En op datzelfde doek, de projectie van haar gevoel, daar danste ze ook. Met de rug naar ons toe, soms als een donkere schaduw, soms ontbloot, lieflijk, met stijl. Art-performance.
Om in haar epiloog stilletjes een wens uit te spreken, een verzoek, een smeekbede: “Laten we ademen, ieder op zijn eigen manier. Het enige dat ik vraag aan jou: Vergeet mij niet”. Zucht… En dat is haar gelukt. Een onvergetelijke avond met een rasperformer, die haar emotionele en artistieke contrasten weet te stylen tot een performance die je soms naar adem deed snakken, maar je ook ademloos heeft geboeid.

 

 

Bron: https://www.maxazine.nl/2019/12/11/lakshmi-indrukwekkend-zicht-op-de-ziel/

,

Nieuwe video: Nowhere to go live in theater

Dit is NOWHERE TO GO zoals we het live spelen in mijn theatervoorstelling ADEM. We hebben ADEM vorig seizoen 77x gespeeld en door deze beelden krijg ik zoveel zin om weer het theater in te gaan!
Dit najaar spelen we ADEM voor de ALLERLAATSTE keer. Haal snel je tickets in de voorverkoop via www.lakshmimusic.com/agenda 📲 en bekijk de volledige video van NOWHERE TO GO hier !

Wie neem jij mee naar ADEM?

 

, ,

dit is een lied live bij NOS

In de nacht van 4 op 5 mei speelden LAKSHMI met Dries Bijlsma een eigen versie van ‘Dit is een lied’.
Dit nummer wordt in het programma van de NOS ‘Vuur van de vrijheid’ elk jaar door een andere artiest gespeeld.

Bekijk het hier terug.

Tekst door Judith Herzberg

Jurk door Michelangelo Winklaar

,

Extra nummer DWDD online “When No One Sees Me”

Voor de uitzending van De Wereld Draait Door speelde LAKSHMI het nummer When No One Sees Me.
LAKSHMI was te gast voor de Robbie van Leeuwen Sessies en speelde daar het nummer Starship 109 wat hier terug te bekijken en beluisteren is.

LAKSHMI haar theatertour ADEM is nog te zien tot en met 30 maart door heel Nederland.

 

Voor de live uitzending bij DWDD mochten we een eigen liedje spelen: When No One Sees Me 🖤Deze week spelen wij in Amstelveen, Hoofddorp, Hoogeveen en Schoonhoven ! Check alle tourdata op www.lakshmimusic.com

Geplaatst door LAKSHMI op Maandag 25 februari 2019

,

Lakshmi zoekt een plek en vindt die op het podium

Schaduwspel en lichteffecten. Dat omlijst het begin van de theatervoorstelling Adem van de zangeres Lakshmi. De zangeres ligt in een bontgewaad op de piano als ze met haar heldere stem begint te zingen. Nummers worden achter elkaar gespeeld. De zangeres zingt met haar rug naar het publiek gekeerd. Ze maakt geen contact met haar toeschouwers en brengt nummer na nummer ten gehore. Maar langzaam maar zeker kruipt de rups uit de cocon en krijgt het publiek de vlinder Lakshmi te zien. Applaus uit de zaal als ze zich eindelijk omkeert.

De Meern – Lakshmi pakt een fles prosecco en schenkt twee glazen in. Een glas gaat naar iemand uit het publiek, de zangeres proost met haar publiek. Zo stil en ingetogen de voorstelling begint, maar als Lakshmi eenmaal op dreef is, is ze niet meer te stoppen. Ze praat en vertelt veel. Over de nacht waar ze van houdt. Over het nachtelijk rondhangen op benzinestations waar ze in gesprek raakt met wildvreemden. En over de stemmen in haar hoofd. Veel stemmen. “En ondanks die stemmen voel ik me eenzaam”, zegt Lakshmi. Het raakt haar publiek. Zo’n engelachtig meisje die duidelijk worstelt met de wereld om haar heen. Naarmate de voorstelling vordert, wordt de zangeres steeds losser maar de schurende verhalen over een dolend meisje blijven.

Ondanks de vele verhalen waarin de zangeres het publiek meeneemt in wat haar beweegt en drijft, gaat het in de theatervoorstelling toch ook vooral om de muziek. En wat is die mooi. Een violiste speelt een belangrijke rol in voorstelling. Enorm goed gekozen. Het breekbare sprookjesachtige geluid van de viool past perfect bij de muziek van Lakshmi en bij de soms zweverige sprookjesachtige stem van de zangeres. En dat geldt ook voor haar muziek die vooral veel variatie en kleuren laat zien. Eerst mysterieus en mystiek tot lekkere rock. Alles komt voorbij. Deze variatie laat de veelzijdigheid van de zangeres zien. Haar muziek staat als een huis en juist door die variatie, verveelt het geen moment en ben je aan je stoel gekluisterd. Dit komt zeker ook door de goede band die Lakshmi begeleidt. Een goede mix met de eerdergenoemde violiste, de stevige rock van de drummer en de lekkere gitaren.

En daartussendoor weeft de zangeres haar verhaal. Van het meisje dat op zoek is naar een plek. Nou die plek heeft ze wat ons betreft gevonden en wel op het podium.

Lees hier de originele post:

 


Foto door Kim Balster

,

In de kleedkamer met.. LAKSHMI

In de kleedkamer met.. LAKSHMI

Nagenieten van ‘ADEM’

Vorige week bracht Lakshmi betoverende liedjes van haar beide albums ten gehore in Schouwburg Odeon. De ambitieuze zangeres barst van het talent en durft groot te dromen. Een greep uit haar toekomstplannen: over tien jaar optreden de ArenA, op haar tachtigste een eigen show in Las Vegas en in de tussentijd, wereldoverheersing met haar pop-noir muziek.

Je eerste theatertour! Een droom die uitkomt?
“Ja zeker! Deze tour bestaat uit 77 optredens, dat blijkt nu erg pittig te zijn. Niet voor mezelf, want ik krijg alleen maar energie van optreden en vervloek elke vrije dag, maar we komen letterlijk in elke uithoek van Nederland, wat het moeilijk maakt om volle zalen te trekken. Voordeel is wel dat we altijd dichtbij zijn, dus niemand ver hoeft te reizen! Volle zaal of niet, wij doen er alles aan om een goede show neer te zetten.”

Hoe ervaar jij het verschil tussen spelen op een festival, in een poppodium en in een theater?
“Het zijn drie compleet verschillende disciplines. In een poppodium wordt er tussendoor gepraat en halen mensen een biertje terwijl ik zing. Ik moet veel energie geven om het publiek te blijven boeien. Op een festival geldt dat nog meer, want dan wil je elke voorbijganger naar jouw optreden trekken. In het theater heerst juist een geconcentreerde sfeer. Het is stil en iedereen luistert aandachtig, de ideale plek om te experimenteren. Ik kan, bij wijze van spreken, veertig seconden stil zijn zonder dat iemand het gek vindt. In poppodia flap ik er vaak van alles uit, dat probeer ik in het theater niet te doen, puur om de sfeer anderhalf uur vast te houden.”

Waar haal jij inspiratie uit?
“Uit films en allerlei muziekgenres. Mijn playlist gaat van klassiek tot Marilyn Manson en van hiphop tot metal; geen touw aan vast te knopen. Van jongs af aan is P!nk mijn idool, maar ook ABRA, een zangeres die een soort minimalistische hiphop, r&b-achtige muziek maakt, vind ik super vet. Qua Nederlandse artiesten vind ik Wende Snijders de beste. Als ik ergens een orkest zie of hoor, word ik helemaal gelukkig, dan wil ik dat ook meteen in mijn show verwerken. Als je al die ideeën en wensen combineert, krijg je de muziek en shows die ik maak.”

Wat is voor jou het hoogtepunt van deze show?
“Tijdens de eerste vier nummers lig ik op de piano naar het plafond te staren, dus het moment dat ik opsta en het publiek voor het eerst zie, is erg tof. Een zenuwachtig maar tegelijkertijd opwindend moment. Wat ik ook erg fijn vind, is de reactie van de zaal zodra het nummer Nowhere to go begint. Dat is het eerste heftige nummer van de avond en dan geniet ik van de lichtelijk overdonderde blik van het publiek. Maar het einde is ook heel gaaf! Kortom, alles is een hoogtepunt.”

Welke reactie op de voorstelling is je het meest bijgebleven?
“Tegen het einde van de show zing ik een nummer alleen met de gitarist en zie ik best vaak bezoekers huilen. Dat vind ik het allermooiste compliment om te krijgen; dat je jankend de zaal uit gaat. Ik moet dan wel oppassen dat ik er tijdens het zingen niet te veel door wordt beïnvloed. Ik krijg ook wel gekke opmerkingen hoor, maar dan over mij als persoon. Na afloop van de show sta ik zelf bij de merchandise en is iedereen altijd verbaasd over mijn lengte. Mensen, ik heb geen dwerggroei hoor, ik ben gewoon één meter zestig! Wat het helemaal sneu maakt, is dat ik dan ook nog plateauzolen draag. Verder merk ik vooral in de kleinere dorpjes, à la mijn geboorteplaats Wijchen, dat mensen mijn haar en tatoeages heftig vinden. Daar ben ik echt een alien waar iedereen in een kringetje omheen blijft staan.”

Wat zijn je ambities voor de toekomst?
“Touren met een groot orkest, ‘LAKSHMI, altijd dichtbij’ als titel voor mijn tweede theatertour en dan een nightliner busje laten bedrukken met die tekst. Nee hoor, grapje haha. Wat ik graag wil, is over tien jaar optreden in de ArenA. Mijn ultieme droom is de wereld over reizen, muziek schrijven en blijven spelen in theaters, poppodia, huiskamers en op festivals. Wereldoverheersing met mijn muziek, dat lijkt me fantastisch. Als carrièrehoogtepunt wil ik op mijn tachtigste een eigen show in Las Vegas. Gaandeweg wil ik me blijven ontwikkelen op zowel zakelijk, als muzikaal gebied. Dat doe ik door mensen in te huren en hen vervolgens in hun nek te hijgen om te zien hoe zij werken.”

Van aankomst tot vertrek, wat doe jij voorafgaand aan een show?
“Rond drie uur ’s middags komen we aan in het theater, dan eet ik altijd twee crackers met avocado en peper en zout. Vervolgens gaan we soundchecken en samen eten. Ik pak een extra rustmoment als ik me omkleed en mijn make-up doe. Onze violiste, haar hondje en ik delen een kleedkamer, altijd gezellig! Ik probeer sowieso heel rustig aan te doen, zodat ik op het podium alles kan geven. Oh ja, en ik probeer niet te veel koffie te drinken, al word ik intens gelukkig van een dubbele espresso of een haver latte macchiato, lekker decadent!”

Wat is er altijd in jouw kleedkamer aanwezig?
“Gember. Chill voor je keel, maar eigenlijk is het een medicijn tegen zo’n beetje alles. Als je een stuk gember eet, fik je even van binnen, maar dat is juist fijn als je bijvoorbeeld te veel hebt gegeten. Ook sport ik in de kleedkamer, dus een beetje ruimte is wel handig. Ik heb namelijk een ‘on-the-go-workout’ gekregen van mijn trainer. Daar heb ik geen attributen voor nodig hoor, ik spring gewoon wat op en neer!”

Klik hier voor het hele artikel

, ,

In de buurt Haarlem had een interview met Lakshmi

Lakshmi schreef een open brief die viral ging: ‘In 2018 kun je niet zomaar zeggen dat vrouwen minder goede muziek maken’

Deze week hebben wij een heel bijzondere Haarlemmer van de week, namelijk de bekende popzangeres Lakshmi. Haar zelfgeschreven popmuziek is Nederland aan het veroveren. Maar dat is niet de enige reden dat zij veel in de media verschijnt: Lakshmi schreef namelijk ook een open brief die viral ging. Wij spraken met de in Haarlem woonachtige zangeres over deze brief, haar tot nu toe zeer goed lopende zangcarrière en haar dromen voor de toekomst.

Echte naam

We beginnen met de vraag die velen als eerst hebben zodra ze de naam Lakshmi horen. Hebben we dat maar meteen gehad. Is Lakshmi je ‘echte’ naam? “Ja, mijn vader is Surinaams Hindoestaans en Lakshmi betekent godin van licht en liefde. Met zo’n naam hoef je natuurlijk geen artiestennaam meer te verzinnen. En buiten dat schrijf en maak ik mijn muziek zelf en vind ik het ook belangrijk zo dicht mogelijk bij mijzelf te blijven. Dus is het ook wel logisch om mijn eigen naam te gebruiken.”

‘Ik was nog nooit in Haarlem geweest’

Lakshmi is geen geboren Haarlemse, maar woont er wel al een tijdje. “Zes jaar geleden ben ik naar Haarlem verhuisd. Mijn vriend woonde hier, dus dat was voor mij de reden. Daarvoor was ik eigenlijk nog nooit in Haarlem geweest. Oorspronkelijk kom ik uit Nijmegen. Maar ik vind Haarlem een hele fijne stad om te wonen. Dichtbij Amsterdam, de zee, de duinen, de stad en het is niet zo groot dat je er verdwaald raakt.”

Veel te verlegen

Van jongs af aan stond Lakshmi al het liefste op een podium. “Ik wilde altijd al graag muziek maken, maar ik was veel te verlegen. Ik begon heel voorzichtig met zingen op de middelbare school. Doordat ik ook veel klassiek ballet deed, wist ik hoe blij ik werd van optreden. Op het podium durfde ik namelijk alles, dat vond ik veel fijner dan het normale leven. Zet mij liever op een podium voor duizend man dan op een feestje.”

 

Hoogtepunten

Het hoogtepunt van haar carrière zou Lakshmi niet weten te benoemen. “Er zijn meerdere hoogtepunten: de eerste tour op mijn eigen naam, het uitgeven van mijn eerste eigen album, in het voorprogramma staan van Kensington voor 3.300 man. En nu zit ik midden in een theatertour, wat ik ook heel bijzonder vind. Want in mijn beleving doe je dat in de popwereld pas als je al twintig jaar in het vak zit. Maar ik wilde dit absoluut doen, vooral omdat je in het theater veel meer kan doen qua sfeer en mensen zijn er echt om te luisteren. 30 maart mag ik optreden in mijn hometown in de Philarmonie.”

 

De brief

Natuurlijk zijn we ook erg nieuwsgierig naar ‘de brief’. Lakshmi neemt ons mee: “Op eerste kerstdag zag ik per toeval de herhaling van RTL-boulevard. Ronald Molendijk was te gast en hem werd gevraagd waarom er minder vrouwen in de top-2000 staan. Zijn antwoord was dat vrouwen minder snel goede muziek maken, een minder lange adem hebben, minder goed in de studio zijn en zo bleef het maar doorgaan. Ik werd boos en tot mijn grote verbazing zag ik er niets over op Twitter. Toen werd ik pas echt kwaad. Hoe kan iemand zoiets in 2018 zeggen, zonder dat er een weerwoord op komt? Dat was op dat moment mijn grootste motivatie om de brief te schrijven en op social media te plaatsen.”

 

RTL Boulevard

Lakshmi’s brief werd in de media breed opgepakt. “Ik had nooit verwacht dat dit zou gebeuren. Maar ik was vooral blij dat dit onderwerp nu werd aangewakkerd.” Ze werd uitgenodigd om met Ronald Molendijk in gesprek te gaan bij RTL Boulevard. “Ik twijfelde om daar heen te gaan, want het is toch zo’n sensatieprogramma. Uiteindelijk werd ik maar weinig aan het woord gelaten en daar baalde ik wel van. Hij wilde blijkbaar niet luisteren. Daarna werd de discussie wel weer verder opgepakt, en daar was ik wel blij om.”

 

Het houdt haar niet tegen

Gelukkig laat Lakshmi zich absoluut niet tegenhouden door de woorden van Ronald Molendijk, zij heeft in te toekomst nog veel plannen. “Ik wil graag over de grens, maar daar wil ik niet failliet aan gaan. Dus eerst een goed plan maken. En ik zou graag zakelijk zo succesvol willen zijn, dat het me de vrijheid geeft veel te reizen en spelen.”

 

Lees HIER het hele artikel

 

Foto’s : Tess Janssen

Events

City of Wesopa – Weesp