Berichten

, ,

Interview met LAKSHMI door Maxazine

Guido Timmermans had een interview met Lakshmi in AINSI theater voor Maxazine
Lees het hele interview hieronder of hier

 

 

Gemaal, vloer 1. Een grote, deels nog industriële ruimte in het immense ENCI-complex, de voormalige cementfabriek aan de voet van de Sint Pietersberg. Het is nu een gezellige bar, gevuld met tientallen retro stoelen, fauteuils, banken, bankjes en tafeltjes. In deze wereld van veranderingen, tegenstellingen en verschillende sferen hebben we een inspirerend gesprek met Lakshmi.

 

De ruimte lijkt geschapen voor de 26-jarige zangeres, zittend op een fauteuil voor een hoog raam, waar het strijklicht zachtjes naar binnen straalt. Niet lui achterover, maar op het puntje van haar stoel, om haar eigen verhaal met passie te vertellen. Een verhaal over zoveel meer dan alleen zang. In haar show ‘Adem’, waarmee ze nu voor het tweede jaar on tour is, legt ze haar gevoelsleven open en bloot voor ons neer. En daarin is ze heel duidelijk: “Dit ben ik”. Ze speelt het absoluut niet. “Ik ben geen actrice. Het zou makkelijker zijn om er een typetje van te maken, maar het leek me juist interessant om mijzelf zo bloot te leggen.” En dat is erg knap. “Als ik ergens mee zit, dan ga ik dat opschrijven. Het is wel een soort van verwerken, denk ik.” Een soort therapie dus, want “Ik heb wel last van bepaalde stemmen in mijn hoofd en van moodswings.” Ze vertelt openhartig dat ze eigenlijk te veel nadenkt over alles. “Ik merk, dat als ik het deel, dat alle mensen last hebben van dezelfde dingen, alleen de één extremer dan de ander.” Na een voorstelling praat Lakshmi altijd even met haar publiek. “Dan verbaast het me dat er zo veel mensen zijn die zeggen: “Daar heb ik ook last van gehad”. Doet ze het ook voor het publiek, die therapie? “Nee, ik was juist bang dat ik pathetisch gevonden zou worden, of dat mensen me niet zouden begrijpen.” Ze komt absoluut niet pathetisch over, omdat “Ik mezelf niet als zielig zie. Ik zet het nuchter neer, zonder zelfmedelijden.”

De muziek is dus een mooie uitlaadklep. “Dan kan ik mijn emoties, frustraties en energie kanaliseren. Anders ontplof ik en word ik heel extreem. Met de jaren krijg ik wel meer inzicht in mezelf. Nu snap ik ook waarom muziek en schrijven zo belangrijk voor mij zijn… en als er ook nog mensen komen om ernaar te kijken… Dat is te gek.” Op Facebook noemt ze zich geen zangeres, maar kunstenaar. “Ik vind zangeres zo beperkt.” Het is haar baan, maar “Ik vind het performen juist super interessant: hoe ik het overbreng”. Passioneel vertelt ze over het hele maakproces van de voorstelling, met teksten, visuals en setlisten. Zou Lakshmi dan nog meer willen? “Ik zou graag willen leren tekenen, om de beelden in mijn hoofd te kunnen uitleggen. En leren mixen in de productie. En regisseren…” Een hele creatieve bucketlist dus. Het is dan ook niet vreemd dat ons gesprek zich ontwikkelt tot een creatieve brainstorm. Zo komen we samen tot de vraag hoe zij, over een jaar of vijf, een tentoonstelling zou maken over zichzelf. “Wauw, wat cool, zeg. Dan noemen we het ‘De Lakshmi tentoonstelling…’ Of ‘De wereld van Lakshmi’. Dan komen sowieso mijn vele moodboards aan bod, met schilderingen van Edvard Munch, de donkere zijde. En ik ben super visueel ingesteld, dus ook veel films zoals ‘Eternal Sunshine of the Spotless Mind’, mijn all time favourite.” Naast deze romantische sciencefiction cultfilm haalt ze ook veel inspiratie uit een film als ‘FightClub’. “Eigenlijk alle films waarin psychische problemen naar voren komen, bedenk ik me nu.” En de liefde, de dramatische liefde. ”Dan ga je de liefde pas onderzoeken en wordt het interessant.” We blijven nog even hangen in de films. “Mijn grote droom is ook om filmmuziek te maken.” Bij een groot shot van Tarantino, ergens in de middle of nowhere…

Dat brengt ons bij een tussentijdse blik in de toekomst: waar staat ze over pakweg vijf jaar? Daar ontvouwt zich wederom een kenmerk van haar. Naast de hang naar het donkere, is er ook het grote contrast in haarzelf, met haarzelf: Ik zou graag in de Arena spelen, maar ook in de allerkleinste theatertjes in Berlijn of zo, met twee verschillende shows.” Is dat tegenstrijdig of veelzijdig? “Beide: Ik wil geen artistieke compromissen sluiten, maar wel het allergrootste publiek krijgen.” Het lijkt alsof ze een soort bevestiging nodig heeft dat ze op de goede weg is. “Ik ben zelf te onzeker, dus het is goed als ik de bevestiging van anderen krijg.” Ze heeft dan ook moeite met negatieve recensies, met name bij albums. ”Een album is als een eigen baby. Als je die niet goed vindt, dan begrijp je gewoon niet wat ik bedoel. Dan zitten we niet op hetzelfde level.” Trots meldt ze dat ze nog nooit negatieve recensies heeft gehad op een optreden. Bij die van Maxazine ook niet.

Uiteraard komen ook haar muzikale invloeden voorbij, van punk (“de energie, de kwaadheid, het raggen”), hiphop (“De ‘Fuck you’ attitude”) tot klassiek (“Ik heb klassiek ballet gedaan”) en “zuurstokroze pop van Ariana Grande”. Ze refereert ook aan Wende Snijders: “Zij denkt ook veel verder dan alleen zingen, is creatief en heeft veel te vertellen.” Overigens schrijft Lakshmi haar muziek zelf, voordat ze het samen met de producer afmaakt. “Eerst maak ik mijn eigen miniliedje, met piano en zang.”

We zitten nog steeds op het puntje van onze stoelen. Het gesprek gaat heel natuurlijk en zou nog uren kunnen duren. Maar we gaan toch even terug naar ‘De Lakshmi tentoonstelling’, waarvan de omtrekken steeds beter zichtbaar worden. Met daarin ook veel dichters, zoals Sylvia Plath, die haar niet al te gelukkige leven prachtige verwoordde en de Indiase Rupi Carr. “En naast prachtige muziek heeft Leonard Cohen ook mooie dichtbundels gemaakt.” Ze ziet de ruimtes al voor zich: allerlei hokjes zoals het dichtershokje en het filmhokje (natuurlijk mag ‘Pulp Fiction’ niet ontbreken). Met in het schildershokje ook Francis Bacon, die mensen misvormd schilderde om hun psychische toestand uit te drukken. En in het muziekhokje een verzameling die haar brede blik aan stijlen uitstekend weergeeft, van Michael Jackson tot Lana Del Rey, van Pink tot Janis Joplin. “En Distillers, keiharde punk…”. In het boekenhokje mag Conny Palmen niet ontbreken: “Zij kan dingen zo goed beschrijven, uit pure emotie…”

En wat is nu de rode draad in haar leven; de routebeschrijving in haar eigen, zoals ze gekscherend opmerkt, ‘Groninger museum’? Ze overziet in gedachten haar zelfgecreëerde tentoonstelling: “De fascinatie van de vergankelijkheid.” Ze verduidelijkt zichzelf: “Het gaat om de balans, maar het hangt bij mij meer naar het donkere, omdat me dat meer geeft. Als het te lang goed gaat dan word ik onrustig. Ik ben dan wel blij, maar ben ik constant bang dat het nep is. Het donkere voelt veel echter.”

Het licht in haar museum zal dus vooral gedempt zijn, met donkere hoekjes en mooi belichte hokjes. In gedachte loop ik dwalend door haar tentoonstelling, door haar ziel. En dan, aan het einde van een lange gang, zie ik een lichtbundel. Ik loop ernaartoe en sta plots in De Grote Toonzaal: een bomvolle Arena. Deze is op knappe wijze emotioneel verkleind tot een knus theatertje. En ik hoor de stem van Lakshmi: “Ik heb iedereen aangekeken, en iedereen voelde zich gezien…”. Licht verward, maar sterk geïnspireerd, ontwaak ik langzaam uit de wereld van Lakshmi.

 

Bron: https://www.maxazine.nl/2019/12/16/de-veelzijdige-tegenstrijdigheden-van-lakshmi/

Foto’s Anna Pilea Fotografie

,

LAKSHMI live Koffietijd

Op woensdag 13 november was LAKSHMI te gast bij Koffietijd en speelde ze samen met Rob Peters en Pauline Koning haar nieuwe single Northern Sky live.

Bekijk het item hieronder.
Bestel je kaarten voor de ADEM Theatertour hier:

 

,

Nieuwe video: Nowhere to go live in theater

Dit is NOWHERE TO GO zoals we het live spelen in mijn theatervoorstelling ADEM. We hebben ADEM vorig seizoen 77x gespeeld en door deze beelden krijg ik zoveel zin om weer het theater in te gaan!
Dit najaar spelen we ADEM voor de ALLERLAATSTE keer. Haal snel je tickets in de voorverkoop via www.lakshmimusic.com/agenda 📲 en bekijk de volledige video van NOWHERE TO GO hier !

Wie neem jij mee naar ADEM?

 

LAKSHMI opnieuw te zien met persoonlijke voorstelling ADEM

Nadat ze net haar succesvolle theatertournee heeft afgerond, kondigt LAKSHMI (bekend van o.a. ‘De Slimste Mens’ en ‘De Wereld Draait Door’) vandaag de reprise van haar voorstelling ADEM aan. In november en december zal de singer-songwriter opnieuw door het land reizen om het Nederlandse publiek te verrassen met haar pop-noirmuziek. ADEM is van 1 november tot en met 19 december 2019 te zien in verschillende Nederlandse theaters.

 

LAKSHMI wist in korte tijd veel indruk te maken in de Nederlandse muziekscene met haar pop-noirmuziek: popmuziek met een donker randje. Bij het grote publiek werd ze vooral bekend met haar optredens in ‘De Wereld Draait Door’ en haar veelgeprezen deelname aan ‘De Slimste Mens’. Haar theatervoorstelling ADEM kreeg lovende recensies en ook door het publiek werd haar show enorm gewaardeerd. LAKSHMI: “Ik ben dankbaar om te zien dat er zoveel mensen naar het theater komen om naar mijn muziek en mijn verhaal te luisteren. Ik hoop dat ik mijn publiek ook in de reprise weer kan raken.”

 

In ADEM laat LAKSHMI zichzelf van haar meest oprechte, haar rauwste, meest persoonlijke en meest mysterieuze kant zien. Ze neemt het publiek mee in haar verhaal en vertelt hoe het is om zich staande te houden als meisje en vrouw in een mannenwereld. In samenwerking met regisseur Vincent van den Elshout maakt zij een voorstelling waarin ze het publiek een complete ervaring geeft die zowel muzikaal als visueel een onuitwisbare indruk maakt.

 

Praktische informatie
De reprise van ADEM is van 1 november tot en met 19 december te zien in verschillende theaters in Nederland.

Klik hier voor meer informatie en de kaartverkoop.

 

,

Lakshmi zoekt een plek en vindt die op het podium

Schaduwspel en lichteffecten. Dat omlijst het begin van de theatervoorstelling Adem van de zangeres Lakshmi. De zangeres ligt in een bontgewaad op de piano als ze met haar heldere stem begint te zingen. Nummers worden achter elkaar gespeeld. De zangeres zingt met haar rug naar het publiek gekeerd. Ze maakt geen contact met haar toeschouwers en brengt nummer na nummer ten gehore. Maar langzaam maar zeker kruipt de rups uit de cocon en krijgt het publiek de vlinder Lakshmi te zien. Applaus uit de zaal als ze zich eindelijk omkeert.

De Meern – Lakshmi pakt een fles prosecco en schenkt twee glazen in. Een glas gaat naar iemand uit het publiek, de zangeres proost met haar publiek. Zo stil en ingetogen de voorstelling begint, maar als Lakshmi eenmaal op dreef is, is ze niet meer te stoppen. Ze praat en vertelt veel. Over de nacht waar ze van houdt. Over het nachtelijk rondhangen op benzinestations waar ze in gesprek raakt met wildvreemden. En over de stemmen in haar hoofd. Veel stemmen. “En ondanks die stemmen voel ik me eenzaam”, zegt Lakshmi. Het raakt haar publiek. Zo’n engelachtig meisje die duidelijk worstelt met de wereld om haar heen. Naarmate de voorstelling vordert, wordt de zangeres steeds losser maar de schurende verhalen over een dolend meisje blijven.

Ondanks de vele verhalen waarin de zangeres het publiek meeneemt in wat haar beweegt en drijft, gaat het in de theatervoorstelling toch ook vooral om de muziek. En wat is die mooi. Een violiste speelt een belangrijke rol in voorstelling. Enorm goed gekozen. Het breekbare sprookjesachtige geluid van de viool past perfect bij de muziek van Lakshmi en bij de soms zweverige sprookjesachtige stem van de zangeres. En dat geldt ook voor haar muziek die vooral veel variatie en kleuren laat zien. Eerst mysterieus en mystiek tot lekkere rock. Alles komt voorbij. Deze variatie laat de veelzijdigheid van de zangeres zien. Haar muziek staat als een huis en juist door die variatie, verveelt het geen moment en ben je aan je stoel gekluisterd. Dit komt zeker ook door de goede band die Lakshmi begeleidt. Een goede mix met de eerdergenoemde violiste, de stevige rock van de drummer en de lekkere gitaren.

En daartussendoor weeft de zangeres haar verhaal. Van het meisje dat op zoek is naar een plek. Nou die plek heeft ze wat ons betreft gevonden en wel op het podium.

Lees hier de originele post:

 


Foto door Kim Balster

,

In de kleedkamer met.. LAKSHMI

In de kleedkamer met.. LAKSHMI

Nagenieten van ‘ADEM’

Vorige week bracht Lakshmi betoverende liedjes van haar beide albums ten gehore in Schouwburg Odeon. De ambitieuze zangeres barst van het talent en durft groot te dromen. Een greep uit haar toekomstplannen: over tien jaar optreden de ArenA, op haar tachtigste een eigen show in Las Vegas en in de tussentijd, wereldoverheersing met haar pop-noir muziek.

Je eerste theatertour! Een droom die uitkomt?
“Ja zeker! Deze tour bestaat uit 77 optredens, dat blijkt nu erg pittig te zijn. Niet voor mezelf, want ik krijg alleen maar energie van optreden en vervloek elke vrije dag, maar we komen letterlijk in elke uithoek van Nederland, wat het moeilijk maakt om volle zalen te trekken. Voordeel is wel dat we altijd dichtbij zijn, dus niemand ver hoeft te reizen! Volle zaal of niet, wij doen er alles aan om een goede show neer te zetten.”

Hoe ervaar jij het verschil tussen spelen op een festival, in een poppodium en in een theater?
“Het zijn drie compleet verschillende disciplines. In een poppodium wordt er tussendoor gepraat en halen mensen een biertje terwijl ik zing. Ik moet veel energie geven om het publiek te blijven boeien. Op een festival geldt dat nog meer, want dan wil je elke voorbijganger naar jouw optreden trekken. In het theater heerst juist een geconcentreerde sfeer. Het is stil en iedereen luistert aandachtig, de ideale plek om te experimenteren. Ik kan, bij wijze van spreken, veertig seconden stil zijn zonder dat iemand het gek vindt. In poppodia flap ik er vaak van alles uit, dat probeer ik in het theater niet te doen, puur om de sfeer anderhalf uur vast te houden.”

Waar haal jij inspiratie uit?
“Uit films en allerlei muziekgenres. Mijn playlist gaat van klassiek tot Marilyn Manson en van hiphop tot metal; geen touw aan vast te knopen. Van jongs af aan is P!nk mijn idool, maar ook ABRA, een zangeres die een soort minimalistische hiphop, r&b-achtige muziek maakt, vind ik super vet. Qua Nederlandse artiesten vind ik Wende Snijders de beste. Als ik ergens een orkest zie of hoor, word ik helemaal gelukkig, dan wil ik dat ook meteen in mijn show verwerken. Als je al die ideeën en wensen combineert, krijg je de muziek en shows die ik maak.”

Wat is voor jou het hoogtepunt van deze show?
“Tijdens de eerste vier nummers lig ik op de piano naar het plafond te staren, dus het moment dat ik opsta en het publiek voor het eerst zie, is erg tof. Een zenuwachtig maar tegelijkertijd opwindend moment. Wat ik ook erg fijn vind, is de reactie van de zaal zodra het nummer Nowhere to go begint. Dat is het eerste heftige nummer van de avond en dan geniet ik van de lichtelijk overdonderde blik van het publiek. Maar het einde is ook heel gaaf! Kortom, alles is een hoogtepunt.”

Welke reactie op de voorstelling is je het meest bijgebleven?
“Tegen het einde van de show zing ik een nummer alleen met de gitarist en zie ik best vaak bezoekers huilen. Dat vind ik het allermooiste compliment om te krijgen; dat je jankend de zaal uit gaat. Ik moet dan wel oppassen dat ik er tijdens het zingen niet te veel door wordt beïnvloed. Ik krijg ook wel gekke opmerkingen hoor, maar dan over mij als persoon. Na afloop van de show sta ik zelf bij de merchandise en is iedereen altijd verbaasd over mijn lengte. Mensen, ik heb geen dwerggroei hoor, ik ben gewoon één meter zestig! Wat het helemaal sneu maakt, is dat ik dan ook nog plateauzolen draag. Verder merk ik vooral in de kleinere dorpjes, à la mijn geboorteplaats Wijchen, dat mensen mijn haar en tatoeages heftig vinden. Daar ben ik echt een alien waar iedereen in een kringetje omheen blijft staan.”

Wat zijn je ambities voor de toekomst?
“Touren met een groot orkest, ‘LAKSHMI, altijd dichtbij’ als titel voor mijn tweede theatertour en dan een nightliner busje laten bedrukken met die tekst. Nee hoor, grapje haha. Wat ik graag wil, is over tien jaar optreden in de ArenA. Mijn ultieme droom is de wereld over reizen, muziek schrijven en blijven spelen in theaters, poppodia, huiskamers en op festivals. Wereldoverheersing met mijn muziek, dat lijkt me fantastisch. Als carrièrehoogtepunt wil ik op mijn tachtigste een eigen show in Las Vegas. Gaandeweg wil ik me blijven ontwikkelen op zowel zakelijk, als muzikaal gebied. Dat doe ik door mensen in te huren en hen vervolgens in hun nek te hijgen om te zien hoe zij werken.”

Van aankomst tot vertrek, wat doe jij voorafgaand aan een show?
“Rond drie uur ’s middags komen we aan in het theater, dan eet ik altijd twee crackers met avocado en peper en zout. Vervolgens gaan we soundchecken en samen eten. Ik pak een extra rustmoment als ik me omkleed en mijn make-up doe. Onze violiste, haar hondje en ik delen een kleedkamer, altijd gezellig! Ik probeer sowieso heel rustig aan te doen, zodat ik op het podium alles kan geven. Oh ja, en ik probeer niet te veel koffie te drinken, al word ik intens gelukkig van een dubbele espresso of een haver latte macchiato, lekker decadent!”

Wat is er altijd in jouw kleedkamer aanwezig?
“Gember. Chill voor je keel, maar eigenlijk is het een medicijn tegen zo’n beetje alles. Als je een stuk gember eet, fik je even van binnen, maar dat is juist fijn als je bijvoorbeeld te veel hebt gegeten. Ook sport ik in de kleedkamer, dus een beetje ruimte is wel handig. Ik heb namelijk een ‘on-the-go-workout’ gekregen van mijn trainer. Daar heb ik geen attributen voor nodig hoor, ik spring gewoon wat op en neer!”

Klik hier voor het hele artikel

, ,

In de buurt Haarlem had een interview met Lakshmi

Lakshmi schreef een open brief die viral ging: ‘In 2018 kun je niet zomaar zeggen dat vrouwen minder goede muziek maken’

Deze week hebben wij een heel bijzondere Haarlemmer van de week, namelijk de bekende popzangeres Lakshmi. Haar zelfgeschreven popmuziek is Nederland aan het veroveren. Maar dat is niet de enige reden dat zij veel in de media verschijnt: Lakshmi schreef namelijk ook een open brief die viral ging. Wij spraken met de in Haarlem woonachtige zangeres over deze brief, haar tot nu toe zeer goed lopende zangcarrière en haar dromen voor de toekomst.

Echte naam

We beginnen met de vraag die velen als eerst hebben zodra ze de naam Lakshmi horen. Hebben we dat maar meteen gehad. Is Lakshmi je ‘echte’ naam? “Ja, mijn vader is Surinaams Hindoestaans en Lakshmi betekent godin van licht en liefde. Met zo’n naam hoef je natuurlijk geen artiestennaam meer te verzinnen. En buiten dat schrijf en maak ik mijn muziek zelf en vind ik het ook belangrijk zo dicht mogelijk bij mijzelf te blijven. Dus is het ook wel logisch om mijn eigen naam te gebruiken.”

‘Ik was nog nooit in Haarlem geweest’

Lakshmi is geen geboren Haarlemse, maar woont er wel al een tijdje. “Zes jaar geleden ben ik naar Haarlem verhuisd. Mijn vriend woonde hier, dus dat was voor mij de reden. Daarvoor was ik eigenlijk nog nooit in Haarlem geweest. Oorspronkelijk kom ik uit Nijmegen. Maar ik vind Haarlem een hele fijne stad om te wonen. Dichtbij Amsterdam, de zee, de duinen, de stad en het is niet zo groot dat je er verdwaald raakt.”

Veel te verlegen

Van jongs af aan stond Lakshmi al het liefste op een podium. “Ik wilde altijd al graag muziek maken, maar ik was veel te verlegen. Ik begon heel voorzichtig met zingen op de middelbare school. Doordat ik ook veel klassiek ballet deed, wist ik hoe blij ik werd van optreden. Op het podium durfde ik namelijk alles, dat vond ik veel fijner dan het normale leven. Zet mij liever op een podium voor duizend man dan op een feestje.”

 

Hoogtepunten

Het hoogtepunt van haar carrière zou Lakshmi niet weten te benoemen. “Er zijn meerdere hoogtepunten: de eerste tour op mijn eigen naam, het uitgeven van mijn eerste eigen album, in het voorprogramma staan van Kensington voor 3.300 man. En nu zit ik midden in een theatertour, wat ik ook heel bijzonder vind. Want in mijn beleving doe je dat in de popwereld pas als je al twintig jaar in het vak zit. Maar ik wilde dit absoluut doen, vooral omdat je in het theater veel meer kan doen qua sfeer en mensen zijn er echt om te luisteren. 30 maart mag ik optreden in mijn hometown in de Philarmonie.”

 

De brief

Natuurlijk zijn we ook erg nieuwsgierig naar ‘de brief’. Lakshmi neemt ons mee: “Op eerste kerstdag zag ik per toeval de herhaling van RTL-boulevard. Ronald Molendijk was te gast en hem werd gevraagd waarom er minder vrouwen in de top-2000 staan. Zijn antwoord was dat vrouwen minder snel goede muziek maken, een minder lange adem hebben, minder goed in de studio zijn en zo bleef het maar doorgaan. Ik werd boos en tot mijn grote verbazing zag ik er niets over op Twitter. Toen werd ik pas echt kwaad. Hoe kan iemand zoiets in 2018 zeggen, zonder dat er een weerwoord op komt? Dat was op dat moment mijn grootste motivatie om de brief te schrijven en op social media te plaatsen.”

 

RTL Boulevard

Lakshmi’s brief werd in de media breed opgepakt. “Ik had nooit verwacht dat dit zou gebeuren. Maar ik was vooral blij dat dit onderwerp nu werd aangewakkerd.” Ze werd uitgenodigd om met Ronald Molendijk in gesprek te gaan bij RTL Boulevard. “Ik twijfelde om daar heen te gaan, want het is toch zo’n sensatieprogramma. Uiteindelijk werd ik maar weinig aan het woord gelaten en daar baalde ik wel van. Hij wilde blijkbaar niet luisteren. Daarna werd de discussie wel weer verder opgepakt, en daar was ik wel blij om.”

 

Het houdt haar niet tegen

Gelukkig laat Lakshmi zich absoluut niet tegenhouden door de woorden van Ronald Molendijk, zij heeft in te toekomst nog veel plannen. “Ik wil graag over de grens, maar daar wil ik niet failliet aan gaan. Dus eerst een goed plan maken. En ik zou graag zakelijk zo succesvol willen zijn, dat het me de vrijheid geeft veel te reizen en spelen.”

 

Lees HIER het hele artikel

 

Foto’s : Tess Janssen

,

Aftermovie premiere

Op 7 november was de premiere van de voorstelling Adem in De Kleine Komedie.
De aftermovie legt reacties van het publiek vast en stukjes van de voorstelling.
Video door Kim Balster

,

Recensie ADEM

Er ligt iemand in een bontjas bovenop een vleugel, vlak naast de ingang van de zaal. Het publiek moet langs haar lopen en als iedereen zit, begint ze te zingen. Ze ligt nog steeds. Het nummer dat ze zingt, vertelt over momenten waarop niemand haar kan zien – terwijl op dat moment absoluut niemand z’n ogen van die mysterieuze zangeres op het podium kan houden.

Lees meer

,

Heel Nederland loopt weg met Lakshmi

Ze maakte een verpletterende indruk bij De Slimste Mens, deed mee aan de Beste Singer-Songwriter van Nederland, en ook weet ze regelmatig bij De Wereld Draait Door vele kijkers te ontroeren… We hebben het natuurlijk over Lakshmi.

Ze is nog maar 25 jaar, amper drie jaar bezig en al twee albums verder, maar ze heeft nog geen echte hits gescoord. Toch loopt bekend Nederland al met Laskhmi weg, zo blijkt bij de aftrap van haar theatertournee die haar langs maar liefst 77 zalen voert…

Events

Verkadefabriek, Den Bosch

Theater aan het Vrijthof, Maastricht

Schouwburg Kunstmin, Dordrecht

Theater de Lampegiet, Veenendaal

Calypso theater, Wijk bij Duurstede

Cool kunst en cultuur, Heerhugowaard

Theater de Meenthe, Steenwijk

Theater IDEA, Soest

Cultureel Centrum Evertshuis, Bodegraven